Yol Hali! Şiiri - Kamil Çağlar

gökyüzünde kara bulutlar dolmuş,
kim bilir hangi gölün suyunu taşıyor?
yollar da eskisi gibi değil, yıllar gibi!
otobüs camından tarlaları seyrediyorum.
bazılarında tahıl, bazılarında meyve ağaçları
ama benim yüreğim yine de çorak!
çevremdekilerin bir çoğu dertli ve mutsuz
telefon konuşmaları dikkatimi çekiyor, fısıltılarından savaşlarını duyuyorum..
yağmur yağıyor bazen, fırtına kısmen.
benziyor bana! geride bıraktıklarım var,
benimle sürüklenenler var, umutlar var!
ömrüme geç kalan kahveden bir yudum,
hatırı arkalarda kalan gülücük alıyorum..
yeni bir yolculukta, bir zamanlara dönüp bakıp
çaresi kendimde olmayan ve Hak'tan yazılmış,
hiçlik hikayemi okumaya devam ediyorum..

01.05.20206/12.40
Karacabey/KÇ