Yol- Gurbet Şiiri - Ahmet Hani

Belki de
gurbet,
ilk yolla başladı.

İnsanın,
arkasına dönüp baktığı
ve evin
gitgide küçüldüğünü gördüğü
o anda.

Yol uzayıp gidiyordu;
ama her adım,
bir şeyi
biraz daha uzaklaştırıyordu.

Bir ağaç,
bir pencere,
tanıdık bir ses
ki artık
rüzgârda duyulmuyordu.

Yol,
yalnızca yürümek için değildi.

O,
toprağa düşmüş
özlemin iziydi;

her yolcunun,
kendinden bir parçayı
geride bıraktığı.