Ellerimi avuçlarına bırakıp, unutuyorum herşeyi,
Sanki, ben değilim yaşayan! Ruruhum mu? Bilmem ki.
Kaybolan hayallerde ararken senin adını,
İmdadıma yetişiyor çaresizliğimde gözlerin
Bir elem mi duyuyorum, yoksa kalbim mi acıyor?
Bir rüya mı yoksa uyanmak istemediğim.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




uzun zamandırlı siz sevgili dostlarıma katılamadım ama şimdi yine bereberiz
yokluğunun acısı...geçekten çok güzel duygulu bir şiir olmuş..tebrikler.Gülcan Karabıyık.yüreğine sağlık.nevzatuçar...Malatya'lı..
Bir elem mi duyuyorum, yoksa kalbim mi acıyor?
Bir rüya mı yoksa uyanmak istemediğim.
Açılıyor gözlerim daldığı tatlı hülyalardan…
Sanki yok olacak bir daha yaşanmayacak gibi...
kutlarım şiirinizi ve sizi
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta