O gece , derin uçurum gibi,karanlıklar vardı üstümde
Nefesiz, çırpınıp tutunamayarak
Adım atamayacak kadar tedirgin, ürkek
Bir tek, çok uzaklardan gelen köpek sesleri bozuyordu sesizliği
Her zaman baktığımız yıldızlar çalınmıştı o gece
Gökyüzü çıplaktı, esirgemişti ay yüzünü o gece
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Beğenerek okudum dizelerinizi. Teşekkürler. Selvi Aktürk
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta