Yok Şiiri - Levent Dizdar

• 

  Tuna Kafkas

  çok güzel bir bölücülüğe reddiye... tebrikler kardeşim...
  
  .
  ...
  .
  XVII
  hiç mi seçilmezsin sen gecenin derin ve
  çivit mavisi karanlığına asılmış,
  kandiller arasından; hiç aşk…,
  hep mi utangaç ve
  keşfedilme dertlisi ve saklısın,
  
  sürekli sende olan gözlerime bir bak,
  çık ortaya,
  ki hırka…, ceket…, parka…
  tam üç perdeyle örtülüsün,
  kendine bürünüksen de sararsın yine de,
  sana medyun ve,
  senden mahrum olan divâneni…,
  üşümesin elleri, ayakları, burnu ve ruhu diye,
  diye sen aşk…,
  bilirim…,
  
  ama;
  evet işte bir ama daha ki,
  gür çayırların bezediği bir dalgalı tepede,
  görüş mesafesini sıfırlayan,
  akça dumanlı ve puslu;
  bulut bulut bir beyazlıkta,
  çenemden süzülen yağmur sularıyla,
  sırılsıklam sarılabilseydim sana aşk…,
  .
  ...
  .

  Devamını Göster

  • 0
  • 0

  Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (1)