Kesik parmaklar tutuyor kurşundan kalemi
Ve yazıyor, yalın ayaklarla kaltroplar ekilmiş bir tarlada yürüyen,
Sırtında omuzlarını parçalayan hayatın yükü,
Namutenahi kederi taşıyan birini yazıyor kesik parmaklar.
Kasvetle yoğrulmuş bu dünyaya inat,
Omuzlarında bacaklarını titreten yüküne inat hâlâ ayakta.
Zifiri karanlığını aydınlatan şey, keşke...
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta