Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Ayrılık çanları hatırlatıyordu bize,
İlk ayrılık vaktimizi,
Hep kolundaki saate bakarken,
Yalvarıyorduk adeta dakikalara.
Geçtiler insafsızca…
Olsundu…..
Yakalamıştık ya özlenen mutluluğu,
Yeniden kavuşmanın arzusu ile,
Yaptık ayrılığımızın infazını sevinçle,
Öpüşerek yanaklardan.
Ne de güzel kokuyordun bitanem…
Peki, nerdesin şimdi sen, soylu güzelim benim
Birbirimize hediye ettik sancılı yüreğimizi diye bitirirken;
Bütün aşklar hüzünle bitmez mi ki? Çok hoş dökülmüş duygularınız. Kutlarım,
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta