Yitik aşklar ülkesi Şiiri - Murat Tali

Sevmeyi bilmeyen ebeveynlerin elinde büyüdük
Onlara inat sevmeye çalıştık herkesi
Bir bedene onlarca aşk sığdırdık
Öyle eskilerin anlattığı ömürlük aşklar değildi
Zamansız başlayıp anlamsız biten sevgi denemeleriydi hepsi
Bilmediğimiz sevgi, anlamadığımız aşklar yüzünden
Aşk diye tanımladık hepsini
Biri yaramıza merhem olduğu için sevdik,
aşk sandık
Biri anlaşılmamış çocukluğumuza tercüman oldu diye sevdik,
aşk sandık
Biri bizimle aynı yolu yürümüş diye sevdik
ve yine aşk sandık
Öyle çok eksiktik ki kendimize
Her eksik parçamızı gördüğümüzü sevgili,
her yaramıza değen merhemi
aşk bildik
Büyüdük
Büyüdükçe sevginin de
aşkın da
arsızı olduk

Onsuz yaşamam,
ölürüm dediğimiz
kapıyı kapatınca unuttuğumuz
Karanlık yanlarımızı gizlediğimiz
yeni yolculuklara meylettiğimiz
Uçsuz bucaksız ihtimalleri olan
aşklar yaşadık sandık
En büyük gafletimizdi;
yaramızı göreni âşık sandık.
Bize merhem olacak sandığımız
ne varsa
aşk olduk.
Kasımpatları hediye ettik
Kır çiçekleri topladık
yüreğimizin kuytusuna birikmiş sevgi tepelerinden
Gökteki yağmuru bekledik,
yanağımızda yaş olsun diye
Ne dönebildik gittiğimiz yollardan
Ne de sevebildik,
sevdik sandığımız yanılgılardan
Evet
Ebeveynlerimiz gerçekten sevmeyi bilmiyorlardı
Bilmediği şeyi vermekten de imtina ettiler
Onların inadına biz sevmeyi denedik,
denedik,
denedik…
Acılar denizinde çok sevgili ile boğulduk
Kayıp adalarda aşklar biriktirdik
Onlara sevginin var olduğunu göstermeye çalıştıkça
Battık, battık, batık
Batmış bir geminin verandasında düşlerimizi boğduk
Beceriksiz aşıklardır vesselam
Sevgiyi alamadan vermeye çalışan bir yığın bedenli
Bir yığın kalp yoksunu çocuk…
Biz de büyümedik
Sevmeyi öğreneceğiz diye
yaralayıp durduk içimizde olanı,
dışımıza taşırdığımızı

Sevmeyi öğrenemeden büyüdük
Büyüdüğümüzü de fark etmedik
Ölene kadar arayacağımız şeyi kaç kere bulduk
Kaç kere bulduğumuzu sandık
Bilmiyoruz

Sevgiyi bilenlerin olduğu bir coğrafya varsa
En çok çocuklar mutludur orada
Çocuk olup oralara düşsek,
sevdiğimiz cümleler ile
Gökyüzünden düşmemiş
o saf yağmur damlaları ile
sulasak yanaklarımızı
Yaprağa düşen çiçek olsak
Toprağa düşüp tohum çatlatsak
Gözlerimize yaş dolsa, ruhumuz okyanus olsa
Sevgiyi yabancılamasa kalbimiz
Biz de “sevmeyi biliyoruz” desek
Cennet olsa dünya
Hak ettiğimiz aşk’ı bulsak, aşk olsak,
Aşk olsa hayat ve huzur bulsa sevgi gözlerimizde
Ve dönüp ebeveynlerimize
“seni seviyorum” desek
“seni seviyorum”
“sen sev”