Yıpranmış Hatıralar Şiiri - Kasım Kobakçı

Yıpranmış hatıralar, derininde zihnin,
Bilinmeyeninde, eski bir suretti ömrün.
Kayıp bir parçaydı aşk, geri getirilemeyen,
Yenilikler anlamsızdı, eskiye tutunan.
Asıl bu mu caba, değişimi ruhun?
*
Vurmalı umutlara, yamayı baştan.
*
Aslında, pek iyi bilirdi ki o hep,
Taze acıyla gelirdi, yeni gün hep.
Doluydu, yüreğinin posta kutusu hep.
Uyumsuzdu gerçekle, pencereleri hep.
Başlamalı belki de, tamamen sil baştan.
*
Biliyordu lakin, yine de gerçeği,
Cesaret edip, adım atamıyordu pek.