Yine Eylül Şiiri - Ali Fırat Dicle

YİNE EYLÜL

Gelip dayandın göğsüme.
Öyle sessiz,
Öyle ürkek.
Bir dağ yorgunluğunda,
Bir uzun yol,
Bir sürgün gecesi kadar ağır.
Avuntusu bir kederle ördüm bu yüreği.

Sen geldin ya,
Varsın aksın içimizdeki o aksak ritim.
Bak, göğsümün maviliğinde
Çırpınan o martı telaşına...
Yorgunsun,
Biliyorum.
Cebinde birkaç kırık umut...
Senin gökyüzünün sonu yok,
Konamıyorsun hiçbir yere.

Gel öyleyse.
Başını omzuma koy.
Sevdamız
Taze mürekkep kokan kelimeler
Duvar diplerinde,
Eski paltoların ceplerinde,
Yaralı avuçlarımızın çizgilerinde...

Sen bana sığın.
Ben senin sonsuz göğüne
Baş koyayım.
Varsın ömrüm biraz daha eksilsin.
Ne çıkar?
Yine eylül.
Yine sen.
Yine içimizde
Aksayan o yaralı ritim.
Tutun bana.