Bir kağıt çıkardım eski bir çekmeceden
Büküp ikiye katladım, hayatımın kara satırlarını,
Üzerine beyaz bir sayfa bıraktım.
Soldu beyaz sayfa beni beklerken
Yeni bir hayatın sözlerini
Yazamadım sensiz olan bir cümleyi
Hediye ettiğin kalemi çıkardım cebimden
Yine yazdım siyah bir kalemle, bilirsin
Bir kayısı ağacından yediğimiz kayısıyı
Koşarken ayağını burktuğun günü
Bir de beni bıraktığın günü yazdım.
Yağmur yağıyordu, ahmak ıslatan
Kayısılar tam olmuştu
Burayı çok seviyorum demiştin
Yıldırım düşmüş ve hiç korkmamıştın.
Seni şiirin sonuna dek bekleyebilir
Okunduğun zamana dek sessizce beklerim
Yeniden buluşana dek
Ve sana ölene dek şiirler yazabilirim demiştim.
Kayıt Tarihi : 21.11.2026 00:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!