Yılmaz Öztürk Şiirleri

384

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

01.01.1980 yılında dünyaya gönderilmiş;
Kendinde kendinden habersiz kendini yaşayan gözünden yaş olup kalbine akacak bir aşk arayan ismine Yılmaz Öztürk denilen dünyadan gölgesi geçen sıradan basit biri

Yılmaz Öztürk

Soylular bellidir saygısı sonsuz
Adalet terazimiz tamdır hilesiz
Şanlı tarih şereli ordusu korkusuz
Ata dan kan aldık merhamettir yolumuz

Cihanda ağlamasın diye gözler

Devamını Oku
Yılmaz Öztürk

Yıl bindokuzyüz doksan yedi ve kainat durdu
İnsan olmayı kavga sanan bir ömür duruldu
Başladı herşey yeniden insan kendini okudu
Minnetarım sana sevgili Abdullah babam

Bana İkrayı öğrettin kendimi okumayı

Devamını Oku
Yılmaz Öztürk

Sana sevgiyi aşkı anlatsam aşk nedir anlarmısın
Kendimi sana feda ettmemin kıymetini bilirmisin
Senin yalan sözlerinle aldatmaktan mutlumusun
Aşka insana olan güvenimi seninle kaybettim

Sevda çiçekleri yetiştirdim sende kuruyup soldu

Devamını Oku
Yılmaz Öztürk

Yollar gider yamuk yumuk sağa sola
İnsan yürür düşe kalka para uğruna
Kimi satar malını verir şanını para uğruna
Sen dik dur adam gibi insanlık adına

Yılmaz samimi ol isteklerinde

Devamını Oku
Yılmaz Öztürk

Anne der durur herkes ya annesini 20 yaşında
Tanıyanlar ne yapsınlar anneyi babayı bu çağında
Annelik biyolojikmi yoksa manevimi olmalı aslında
Anne tanımıyorum iki anne Havva ve Amine'den başka

Ağladığımda başımı koyacağım bir sine bulamamışım ki

Devamını Oku
Yılmaz Öztürk

Ayrılık vakti geldiğinde
Yollar ayrılık olduğunda bize
Söyle zalim sevgili sevgime
Ölüm çaremidir ayrılığa

Güller kuruyup solduğunda

Devamını Oku
Yılmaz Öztürk

Bugün beni ağlattın şimdi mutlumusun
Seviyorum seni ama söyleyemiyorum
Derdin sevgiye aşka beni hasret bıraktın
Senden sevgi bekledim sonuç hüsran

Çöllerde seni arıyorum derdin hani nerde

Devamını Oku
Yılmaz Öztürk

Sözlerim değişmez aynıdır kalbim
İhanet etmem dostluğa delikanlı değilim
Baktığını gören sevgi ile bakar gözlerim
Sizin gibi olamam hayata tutunan biriyim

Kalemim sivri keskin yazar

Devamını Oku