Avuçlarımdan sızan zaman gibi,
Tutmaya çalıştıkça daha çok kanayan.
Her takvim yaprağı bir vedaydı,
Her doğan gün, biraz daha eksilen ben.
Yıllarım…
Sırtımda taş gibi biriken “keşke”ler,
Dilime düğümlenen söyleyemediklerim.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta