Geçip giderken koskoca yıllar,
Dönüp ardına hiç bakmadılar.
Kimi gün güldürdüler doyasıya,
Kimi gün için için ağlattılar.
Sanki iyi bir öğretmendiler.
Neler anlattılar bilseniz neler?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Zamanı durdurmak imkansız,fakat etkin şekilde kulanmak mümkün.Keşkelere fırsat tanımadan.
Keşke dedikçe insan tecrübe kazanıyor.Yetiştiğiniz insanlar sizin karşınıza kocaman kocaman birer insan olarak çıkıveriyor.Acaba öğretmenlerde yetiştikçe daha mı verimli oluyorlar.Yani tecrübeli öğretmen eşittir daha iyi eğitim midir?
Zamanı durdurmak imkansız,fakat etkin şekilde kulanmak mümkün.Keşkelere fırsat tanımadan.
Keşke dedikçe insan tecrübe kazanıyor.Yetiştiğiniz insanlar sizin karşınıza kocaman kocaman birer insan olarak çıkıveriyor.Acaba öğretmenlerde yetiştikçe daha mı verimli oluyorlar.Yani tecrübeli öğretmen eşittir daha iyi eğitim.
şiirleriniz oldukça güzel hanımefendi..yalnız çok karamsarsınız çok neden..
*
hayattan dersler...
güzel bir anlatımla..
tebrikler yüreğinize...
Bu şiir ile ilgili 44 tane yorum bulunmakta