Hüzünlü Bir Islık Gibi Dokundun Düşlerime
Yalnızlığın insanı korkutan bir gelişi vardır
Günlerin saçlarını tarayan mavi bir rüzgardır
Bu sessizlik beni delirtecek yine sevgilim
Içimde yıldızlı geceler ıslık çalmaktadır...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta