Geceleri aya karşı sempati duyardım
Efil, efil rüzgar eserdi harman yerinde
Sırtüstü uzanarak uzun süre bakardım
Sanki ateş böcekleriydi yıldız değilde.
Yakınlar uzak düştü aldanış içindeydik
Olmayacak dualara her gün amin dedik
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta