Uykunun ılık yeli uzakta bir kar çiçeği, postalların altında ezilmiş
Sanki bir gül, kokusu yerinde ama bana tepeden tırnağa diken
Nasıl bir muamma bu, ne kaderin elinde bütün ipler, ne benim
Bir banliyö treninde savrulup geçen tanıdık bir çehre gibi
Sarı ışığı pencerenin, bir yılbaşı günü geçeceğim sokağından
Karda bir öksüz yaprak, bir de ayak izlerim kalacak
Uzakta bir yerlerde coşkulu kahkahalar kulakları doldururken
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta