Yılanlı Ahit

Gece karanlığında yola çıktım hedef belli,
Asklepios’un eskimiş köhne evi.
Bir anlaşma sunmak niyetim,
Kabul etmese bile denemeliyim diretip.
Vurdum kapıya belirdi önümde tanıdık bir sima,
Elinde ise bırakmak bilmediği yılandan asa.
Sundum fikrimi, dirilt Divinus’un bedenini,
Ver bana istediğin görevi.
Bekliyordu sanki ömrü boyunca bu anı,
Karşılığı çetrefildir, istemez sadece bir duamı.
Buyurdu ki: “Eşek diyarına git, hoşaf sat,
Gör ne kadar zormuş anlaşılmamak.
Görse bile algılayamamak,
Birbirine ulaşamayan iki reseptör gibi,
Ne kadar çabalasa da destek görmedi,
Bu vahim durum onu kibre yönlendirdi.
Orpheus’dan geldi bana bir mektup,
Bu tanrısal şaire şifa bul hemen,
Demek sensin sefiri ayaklarıma gelen .”
Tedirgin olsam da razıyım anlaşmaya,
Gidip de şeytanları yerinde taşlamaya,
Misyonum belirdi, yeni hedef eşek diyarı,
Fark eder mi desem oraya kenef divanı?
Geçit buldum, etrafında sarmaşık sarılı,
Tekrar ant içtim yerde bırakmam kanını.
Elimde yılan zehriyle imzalanmış kağıdım.

09.11.2026