Burunlarında ölüm kokan eşkiyaların
Ne için azap ettğini,bilmedikleri canların
Tüten bacaları,bir hamlede sönen ocakların
Kıymeti yok,yılanın başı ezilmeli ilk önce..
Merhameti yok,o azgın ellerin,parmakların
Nereye yürüdüğünü bilmeyen ayakların
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta