Yıkma Sakın Şiiri - Kasım Kobakçı

Gözyaşımı silecek, kimsem yoktu,
Hasretinle solacak, bestem çoktu,
Bağrıma hep saplanan dertler, oktu,
Yıkma sakın, hasret çeken bu canı.
*
Uzaklarda, sessizce ağlar iken,
Kara sevdan, bağrımı dağlar iken,
Coşkun sular misali, çağlar iken,
Yıkma sakın, hasret çeken bu canı.
*
Dağlar aştım, yüzünü görmek için,
Taze güller, sümbüller vermek için,
Vuslatınla, murada ermek için,
Yıkma sakın, hasret çeken bu canı.
*
Uykularım kaçıyor gecelerde,
Adın gizli, yazdığım hecelerde,
Derman yok, çözümsüz bilmecelerde,
Yıkma sakın, hasret çeken bu canı.
*
Rüzgarlar fısıldar hep, dertlerimi,
Yıllar sildi, sendeki yerlerimi,
Kimse bilmez, yaktığım eserimi,
Yıkma sakın, hasret çeken bu canı.
*
Bahar bitti, hayatın kışındayım,
Gençlik gitti, veda göz yaşındayım,
Sensiz kalan, mezarın taşındayım,
Yıkma sakın, hasret çeken bu canı.
*
Dağ başında, yalnızlık çöktü başa,
Gözyaşlarım, karıştı kara taşa,
Hayat bitti, uğraşma artık boşa,
Yıkma sakın, hasret çeken bu canı.
*
Şarkılarım yarım, sazım kırıldı,
Kötü şansım, bedenime sarıldı,
Dostlar bile, sözlerime darıldı,
Yıkma sakın, hasret çeken bu canı.