Ben…
En derin denizlerde
Boğula boğula boğulmamayı öğrendim.
Nefessiz kaldım, çırpındım, dibe battım…
Ama hep kendi küllerimden çıktım.
Şimdi birileri kalkıp bana yüzmeyi öğretmesin.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu gü,elim şiirde 5 kere çünkü sözcüğüne ne gerek var,?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta