Yıkıldı Hab-ı Asrın

Yıkıldı hâb-ı asrın rükn-i âmâli serâp oldu
Ne hürriyet kaldı meydânda ne istiklâl hitâp oldu

Zamânın sînesinde kanlı bir feryâd eder vicdan
Kulaklar sağır olmuş, âh u feryâd hep hicâb oldu

Ezelden adl ü insâf ister idi millet-i mazlûm
Bugün zulm ile nâm saldı, o da bir inkılâb oldu

Kalemler satıldı, diller bağlandı, gözler körleşti
Hakîkat söyleyen her söz suç oldu, günah oldu

Vatan bir mâtem-hâne, evlâdı hep perîşân hâl
Biri nân ister ekmeksiz, biri nâm ister bî-tâb oldu

Siyâset bâzârında satılır oldu şeref, nâmûs
Kimi hürlük diye bağırdı, sesi bir iğtirâb oldu

Bu asrın putları çoktur: menfaat, korku, şöhret
Kıran bir İbrâhim yoktur, putlar hep müstetâb oldu

Eğer bir şem‘ yanarsa hakîkat nûruyla elbet
Pervâne kalmadı artık, uçanlar hep tüccâr oldu