Yiğit Orhan Tarhan Şiirleri - Şair Yiğit ...

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
0

TAKİPÇİ

düz doğdum beş yaşında aşık oldum büyüdüm şair oldum

Yiğit Orhan Tarhan

‎Meğer bazı insanlar hiç gelmese de ‎İnsanın içinde bahar açarmış. ‎ ‎Ben sonbaharı severim, ‎Lakin sen bende her zaman ‎Bahar açıyorsun. ‎ ‎Belki o masum sevdâ, ‎Belki o ilk göz, ‎Belki de yalnızca sen... ‎ ‎Gözlerimi öyle yaşarttın ki ‎O vakitten beri ‎Gözümden yaş gelmez, ‎Dilim lâl olur, kelâm çıkmaz. ‎Ne söylesem az kalır. ‎ ‎On üç sene geçmiş, ‎Bu gönül hâlâ sende atar. ‎ ‎Görsen tanır mısın? ‎Bilmem. ‎ ‎Tanısan sever misin? ‎Yine bilmem. ‎ ‎Bilmek istediğim bir şey var: ‎ ‎Çok eskiden rastlaşmıştık. ‎Nasılsın? ‎

Devamını Oku
Yiğit Orhan Tarhan

‎ ‎Bir otobüsteyim. ‎ ‎Sağ taraf bulanık ve karanlık, ‎Sol taraf ise bilinmezler cehennemi. ‎ ‎Şoför benim, ‎Yolcular benim. ‎Lakin hepsi birer yabancı. ‎ ‎Önümde bir çizgi var, ‎Çok uzun gibi, ‎Bir o kadar kısa. ‎ ‎Nereden bindim? ‎Nerede ineceğim? ‎Bilmiyorum. ‎ ‎İlk durağı hatırlıyorum; ‎Beyaz bir yer... ‎ ‎Son durak ise karanlıkmış. ‎En azından öyle dedi kaptan. ‎ ‎Üç günlük bir yolculukmuş bu, ‎Öyle yazıyor bilete. ‎ ‎Meçhule gidiyormuş bu otobüs, ‎Yahya Reis koymuş adını. ‎ ‎Sessiz adlı bir ‎Gemiye binilcekmiş ‎Son durak için ‎

Devamını Oku
Yiğit Orhan Tarhan

‎ ‎29 ağustos 2026 ‎ ‎Saat 22.30 ‎Hasta, yani ben, komaya girdi. ‎Sebep: Aşk. ‎ ‎Saat 23.48 ‎Hastanın kalp atışları hızlandı. ‎ ‎Saat 00.21 ‎Hasta uyanır gibi oldu. ‎ ‎Saat 00.41 ‎Hastanın kalbi durdu. ‎ ‎Geride hastanın günlüğünde yazan ‎Ölmeden önce okuduğu o mektup parçası kaldı ‎ ‎"Ben ilişki istemiyorum seni kıramakta istemiyorum ama arkadaş olarak kalalım ‎Umarım anlarsın beni" ‎ ‎Hastanın ölüm sebebi: Fazla aşk. ‎Ölüm saati: 00.41 ‎Tarih: 29 ağustos 2026, Cumartesi ‎ ‎Başsağlığı için kimse gelmesin. ‎İnsan sevmezdi rahmetli. ‎Ama en çok da insana âşıktı. ‎Ne garip adamdı işte. ‎En çok canını acıtan şeyi sevmekten hiç vazgeçmedi. ‎ ‎D.T.: 20.07.2008 ‎Ö.T.: 29.08.2026 ‎Yarın öğle namazını müteakip cenazesi kaldırılacaktır. ‎Nereye defnedileceği bilinmiyor. ‎Çünkü insan, en çok sevdiği yerde öldü. ‎ ‎Erken sevdi rahmetli ‎Daha çok sevecekti ‎Bu sefer fazla sevdi ‎Kaldırmadı tabii yüreği ‎Ben dedim kendisine ‎"Çok sevme" Diye ‎Dinlemdi ‎ ‎Gerçi kimseyi dinlemez ‎Hep bildiğini yapardı ‎Belkide en çok bu yüzden kaybetti ‎Gerçi bir kere dinledi beni ‎Onda da haklı çıktı ‎Hayata küs ve yorgun gitti ‎Belki o yüzden sevmezdi insanı ‎Bir kere denedi insanı sevmeyi ‎Onlarda narsist çıkınca ‎Küstü ‎ ‎Hiç sevilmedi ‎Gerçi bir kere biri ‎Seni seviyorum demişti ‎Ama o da arkadaşıydı ‎Çok sevdi ‎Herşeyin fazlası zarar ‎O yüzden ‎Siz siz olun ‎Çok sevmeyin ‎ ‎Eğer ki çok sevecekseniz ‎O zaman sizde bir mektup hazırlayın ‎ ‎Lazım olur ‎ ‎Doktor dedi ‎"Rapor tutuldu diye" ‎Rapor bile tutuldu ‎Bi rahmetli tutnamadı ‎Çok yazık oldu ‎

Devamını Oku
Yiğit Orhan Tarhan

‎ ‎ ‎Kahvem hazır, Can dostum, Tutunamayanlar yanımda. ‎ ‎Penceredeyim. Dışarıda hafiften Yağmur sesi. ‎ ‎Bakıyorum, Tanıdık bir çocuk var. Top oynuyor yağmurda. Kesin hasta olur. Ben de oynardım, Hasta olurdum. ‎ ‎Kapı çalındı. Açtım. ‎ ‎Tanıdık bir yüz... Gümüş gibi, Ay gibi, Parlak. ‎ ‎Yeni taşınmış. On üç tane Küp şeker istedi. ‎ ‎“Neden?” dedim. “On üç tane lazım,” dedi. ‎ ‎Verdim. Güldü, gitti. ‎ ‎Bir daha hiç Görmedim. ‎ ‎Meğer O'ymuş. ‎ ‎Geç anladım. ‎ ‎Yine... ‎ ‎Gülümsedim. Kahvem buz gibi olmuş. Yenisini yaptım. ‎ ‎O çocuk hâlâ top Oynuyor. Hafiften yağmur devam ediyor. ‎ ‎Umarım hasta olmaz. ‎ ‎Seslendim: “Gel,” diye. ‎ ‎Geldi. Beş şeker verdim. ‎ ‎Güldü. Güldüm. ‎ ‎“Dikkat et, hasta olma,” dedim. ‎ ‎“Olmam,” dedi. ‎ ‎Ben de dedim. Anlamadı. ‎ ‎“Boş ver,” dedim. ‎ ‎Güldü, gitti. ‎ ‎“Ben de hasta olmam,” derdim. ‎ ‎Ertesi gün... Kısık ses, Yüksek ateş. ‎ ‎Güldüm. ‎ ‎Camdan seslendim: ‎ ‎“Olursan gel, Salep yaparım sana.” ‎ ‎Kafa salladı. ‎ ‎Yaş geldi gözüme. Gülümsedim. ‎

Devamını Oku