Yığdım Da Geldim Şiiri - Şair Aydin Tazegul

YIĞDIM DA GELDİM

İnsanlar kainat, görsünler diye,
Yıldızlarda sefa, sürsünler diye.
Bulutlara dostluk, örsünler diye,
Halkı bi araya, yığdım da geldim.

Büyük balinadan, bir arsa aldım,
Ummanın içinde, derine daldım.
Denizin kızıyla, evlendim kaldım,
Bütün balıkları, boğdum da geldim.

Selam verdim bitle, pireye gittim,
Soğulcan olan her, yöreye gittim.
Aşıyan ve de dost, köre'ye gittim,
Kuşu karıncayı, sağdım da geldim.

Gördüm ki bu dünya, sıkıyor beni,
Dost düşman kafaya, takıyor beni.
Baktım ki sıcak çok, yakıyor beni,
Güneşin üstüne, yağdım da geldim.

Kimse beğenmedi, bendeki tipi,
Şeytana tersine, giydirdim kepi.
İnceldim oldum bir, filament ipi
İğne deliğine, sığdım da geldim.

Dokuz ay çalıştım, gündüz ve gece.
Karanlık yerlerde, gezdirdim hece.
Şair Aydın çok şey, yalandır bence,
Yalancı dünyaya, doğdum da geldim.

Yalandan boşuna, rüzgar esmez ki,
Mavi gökyüzünü, makas kesmez ki.
Şaka yaptım kimse, bana küsmez ki,
Yalanın mumuna, değdim de geldim.

Şair Aydın Tazegül