Yetti Ayrılık Şiiri - İlker Murat Çinitaş

Sevgili Magnolya
Bugün yokluğunun en zor günü
Topladım bize dair iyi kötü ne varsa
Heybemdeki her şey sana ait inan ki
Ve ben,
Bir akşamın gölgesine sığdırmışım uzak umutlarımı
Gölgeler uzadıkça hayallerim uzaklaşıyor.
Ha bugün ha yarın diye ertelediğim onca özlemlerim birikti içimde.
Dokunsan yıkılacağım sanki kağıttan bedenim.
Ah Magnolya nayino
Giderken kapattığın mutluluk kapım hâlâ kilitli bilesin.
Ve ben dört duvar arasında sevda mahkûmu.
Gel de af çıkar cezam bitsin
Sensiz neler çektiğimi bütün Beyoğlu bilsin.
Bir daha aşkımıza şahitlik etsin Konstantinopolis caddeleri sokakları.
Senden sonra her yer karanlık , ışığı senmişsin İstiklâlin
Şimdi sönük boynu bükük tüm sokak lambaları
Sokaktaki her silüet sana benziyor belli belirsiz
Ey can,
Bu ayrılık yetmedi mi
Uzamadı mı aramızdaki mesafeler
Bir mum yak ne olur
Bitir karanlıkları
Gel de aydınlansın dünyam
Erisin yüreğimin buzu karı
Gel bir daha yaşayalım baharı.

𝕯𝖊𝖛𝖗𝖎𝖒î
𝕸𝖆𝖒𝖆𝖐 22.03.2026