Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel bir betimleme.
Aslında insan yalnıca çocuk olduğunda değil, yetişkin olduğunda da eline tutulmaya düçar olabilmektedir.
Evrende, hem cinsinin kurduğu tuzaklara ilk takılan yine insan olmaktadır.
Güzel şiirinizi kutluyorum.
Nice şiirlere Sn yankı Pak...
Değerli yorumunuz ile onur verdiniz saygıdeğer Üstadım.
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta