Yetim Şiiri - Dr Yusuf Polat

Ben sevgi nedir inan bilmem
Başım hiç okşanmadı ki
Gözleri gülmemiş
Bir dilsizim
Bir tükenen ömrümü bilirim
Bir de
Mutluluktan habersiz kalbimi

Sorarlarsa kimin oğlusun diye
Bir mezar sessizliği kaplar içimi
Adresini bilmediğim aile
Bir yoksunluktur büyür içimde

Ne kadar yeşerirse yeşersin
İçimde yaşayan umutlar
Bir dal hep kurudur
Yetim yüreğimin ta ortasında

Oturup baktığımda yaşadıklarıma
Şu andan dünden ve de yarından
Alacaklıyım aslında
Herkes de bunun farkında
Ancak hep borç öderim anlık dünyada