Küçükken yetim kalmış,görmemişti ana kucağı,
Kucağında uyuyup saçlarını okşatacağı,
Gözleri pırıl pırıl sevgi saçarak bakar,
İyilik meleği gibi kötüye iyilik yapar.
Baharda çiçek toplar deste deste yapardı,
Onları alır gider pazarlarda satardı,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Evet, sanırım asıl olanın yerini suretler asla dolduramaz. Bir de eksik olan ana ise ????? Anlatım güzel. Kutlarım. Her ne kadar ana 'nın yokluğunu dolduramazsa da, belki ifade edilmiş duyguları okşar düşüncesiyle tam puan. Sevgi ve saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta