Yeter Yav Şiiri - Sadık Kocabaş

YETER YAV:
Adalet dedikçe zulüm azıyor,
Zalımın çarkları mezar kazıyor,
Mazlumun alnına dertler yazıyor,
Bu nasıl bir devran, nasıl iş yav!

Eşitlik dediler, sofralar talan,
Doğruluk unutulmuş, her yan yalan,
Vurgunla doyanın karnıdır yılan,
Yürekler buz tutmuş, her yan kış yav!

Toprak ana ağlar, doğa talanda,
Huzur kalmamış şu yalan dolanda,
İnsanlık çürüyor darda kalanda,
Gözlerden dökülen kanlı yaş yav!

Sınıf sınıf ayırdılar milleti,
Bize layık gördü hırsız zilleti,
Defolup gitmedi dünya illeti,
Bitmedi kavgamız, bitmez düş yav!

Dostluk dedikleri dillerde kaldı,
Barışın rengini karanlık aldı,
İnsanoğlu nefse ne garip daldı,
Haramla yoğrulmuş her bir aş yav!

Deyişim deryadır, sözlerim ağır,
Gerçeği duyana her kulak sağır,
İster feryat eyle, ister git bağır,
Sessizce haykırır kalemsiz şair.