Tutmak isterdim elini, yaslamak isterdim başımı dizlerine.
Sen naif adam, sesinle dokundun yüreğime.
Sadece sana tutkun, sadece sana esir olsun gözlerim;
Varlığın yeter, sen ol yanımda yeter.
Bu kadar çok özlem yeter, gelemiyorum sana.
Bu kalp yarası yeter, canım yanıyor;
Anlatsam sana beter. Yaktın yüreğimi,
Kor düşürdün gönlüme.
Sonra tek bıraktın, kapattın kapıyı.
Pencereden bakmak olur mu sevdiğim?
Yoksa yine mi düştüm dipsiz kuyuya?
Varlığın yeter, sen ol yanımda yeter.
Kayıt Tarihi : 5.05.2026 14:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!