Yeter Şiiri - Murat Acer

YETER

Özledim kokunu, tüter burnumda,
Seni benden mahrum ettiğin yeter.
Bilmez misin, sensiz öksüz bir yanım?
Yüreği çaresiz koyduğun yeter.

​Elindeki o telefon süs için mi var?
Bir arayıp sorsan, söyle kim küser?
Sensiz geçen her gün bana zulmeder,
Gözümü yollarda koyduğun yeter.

​Hasretin bir kor gibi düşmüş içime,
Ne söylesem kar etmiyor artık gönlüme.
Sessizce kıyarken sen şu genç ömrüme,
Beni bu ateşelere attığın yeter.

​Gündüzüm geceye karıştı gitti,
Kırıldı umudum, tükendi bitti.
Bu dünyada senden başka kimim vardı ki?
Beni bir başıma bıraktığın yeter.

​Rüzgar estikçe kokun gelir sanırım,
Adını andıkça sızlar sol yanım.
Dostlar teselli eder, ben utanırım;
Elin günün diline düşürdüğün yeter.

​Gözümden akan yaş durmak bilmiyor,
Ne yapsam bu yürek senden geçmiyor.
Ömrümün baharı soldu, gidiyor;
Gönlüme sonbahar getirdiğin yeter.

​Mektuplar sarardı, resimler soldu,
Araya girenler amacın buldu.
Sana giden yollar kapandı, kaldı;
Araya mesafeler koyduğun yeter.

​Gel artık, bitsin bu amansız çile,
Düşürme adımızı dilerden dile.
Gözümün yaşını döndürdün sele,
Beni bu dertlere yazdığın yeter.

Murat Acer