Yalnızlığımızda efkarlanalım bari!
Yeterince kalabalık zaten…
Hep ışık saçmak zorunda olmak…
Yeterince aydınlık!
Ama anlamsız.
Yok çünkü karanlık.
Nasıl bilelim değerini?
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.



