Yeşilin sonu... Şiiri - İlyas Kılınçarslan

YEŞİLİN SONU...

Bulanık sel gibi kabaran guruh
Ahengini bozdu coğrafyaların
Kendinden gayrıya huzur vermiyor
Dünya sanki bir tek bir tek onların.

Binlerce türü var her ağaç bir can,
Acı keder yastan inliyor toprak.
Kuruyor damarda feryat eder kan,
Gül kendi kendine pek zorlanıyor.

Çiğneyip geçtiler yeşili, alı,
Bitmeyen kör hırsın aç ögeleri.
Arıdan mevsimsiz çalıyor balı,
Ben, ben diyenlerle ocak sönüyor.

Geriye ne kaldı şu taşlı handan,
Kül eder yarını her çirkin oyun.
Hesap günü gelip çattığı anda,
Defteri açılır yalancı soyun.

İka Ağustos 2026