Yeşildere Hasreti Şiiri - Yasin Yüksel 2

GURBETTE GARİP TÜRKÜSÜ...

[Elmadağ – Yeşildere hasret defterinden]

Gecenin birinde köy düşer aklıma
Dereşıh'ın bahar kokusu siner yazıma
Rüzgâr eser Elmadağ'ın ardından
Acı Poyraz'la seslenir Aracı uzaktan

Dağların gölgesi düşer üzüm bağlarına
Çiy iner Çatal Kaya'nın seher çağlarına
Kartalın Pınarı başında susar hatıralar
Eski bir türkü karışır Ağ Gelinli rüzgâra

Toprak yollar bilir çamurlu ayak izimi
Taş duvarlar saklar çocukluk sesimi
Bir zaman koşardık İğde Bağları'nda
Şimdi hasret sarar ruhumu, nefesimi

Bağlarda kara üzüm, dallarda dutlar
Harman yerinde kardeşler, dostlar
Pilavla bir tas ayran, o tatlı lokmalar
Zengin sofralarda bulunmaz o tatlar

Akşam olur, bacalardan duman tüter
Kapı önlerindeki tatlı sözler bitti mi?
Bir komşu seslenir karşıdaki sekiden
O eski muhabbet gönüle geri gelir mi?

Eski insanlar, ılgıt ılgıt esen rüzgârda
Hasret kaldık darda kalana el uzatana
Nereye gitti bir lokma ekmeği bölüşen?
Gönül köprüsü yıkılmış, dostluk öldü mü?

Elmadağ başında kara kara bulutlar ağlar
Yeşildere'de Cevizli Bağlar bir elem saklar
Gurbetin yolları uzar,anılar uzağa kaçar
O günlerin hasreti ömürden ömür çalar

Bir gün dönsem yine o yollara, sılaya
Koşsam bir o yana, bir bu yana ovaya
gönlümde hatıralar heybemde anılarla
Gönlüm yeniden coşar o anda, orada

Ne şehirler gördüm, ne ummanlar aştım
Nice yabancı diyarı ömrümce dolaştım
Ama hangi sabah gözümü açsam
Yeşildere'de çocukluğumla uyandım