Yeşildere Ağıdı Şiiri - Yasin Yüksel 2

Elmadağ’dan esen yel indi bağlara
gece çöktü, duman büründü dağa
gurbet elde düştüm çaresiz derde
Yeşildere ses eder çağına çağına

Çakal iner gece boz bulanık bağa
Kuzu meler, sesi değer İdris dağına
Kına yakmış eline o gözleri suna
Âşık olan boyun eğer böyle aşka

Turnam uçar yükseklerden yorulur
garip gönül hasret ateşiyle kavrulur
sevda düşende dert üstüne kor olur
Bir çift sözü yüreğim sarılır sarmalar

Elmadağ’ın yeli sert eser gece,
Kervan durur, yollar duman içinde.
Yârin kokusuyla rüzgâr esince,
Dertli gönül hasret ile kavrulur.

Can yâr diye yandım, küle döndüm
Kına sandım, bağra korlar gömdüm
Ağ gelin allı gelin ellerinde al kına
Bir içten bakışla karanlığa gün doğar

Çiçek açmış Bozan kayanın taşında
körpe kuzular kalmış dağın başında
ceylan gözlüm gurbet elde ağlarken
keklik mi öter ahlad dağının döşünde

Ocağın tüter geceleri gamlı dumanlı
sabredenin bahtı olur mu fermanlı
Nazlı yârin uğruna çektiğim çileler
Vuslatı bulurmu dünyada dermanlı

Kına solar, elde kalır nişanı,
Kor sönse de tüter gönül ocağı.
İki gönül bir yastığa baş koysa,
Dert unutulur, başlar sevda çağı.

Dilim"Sıla" der, "yâr" der badeler
Hasretiyle uzayıp gider seneler
Geceler ay doğar diner içte yareler
Yâr gelince şenlenir kalpte hareler

Ay doğar engin Elmadağ’ın başına,
Sessiz hüzün çöker divane başıma
"Can yârim" der, yanar dilim geceler,
Vuslat gelse bayram düşer özüme.