Bir Ölüm ormanı vardı suları yemyeşil pürüpak ve temiz,
Nefesi, en güzel çiçekler kadar narin yumuşak ve güzel kokardı.
Görünüşü bir ormandan daha çok yemyeşil bir dünya,
Bakarken dalındığında, insanı öyle sarhoş öyle mest eden.
Yapraklarından akan damlaları görmek, insanı dertten derde atıyordu.
Öyle bir kalbi vardı ki atışları, onu duyan insanın kalbinde yankılanıyordu.
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta