21/10/1997 BAKIRKÖY
Tek tek süzüyorum sözlerini, gözlerini dört kapakcıklı süzgecimden
Her sarsıntıda bir kırıntı, her kırıntıda bir sevgi ekiyorum
Her gördüğümde su, her duyduğumda ışık alıyor tohumlarım
Canlandı hissediyorum, çabalıyor yeşerip filizlenmek için
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta