Buzdan bir yolun yolcusuyduk,
Biz adım attıkça
Yol ayağımızın altından kayıyordu.
Düşmemek için birbirimize tutunduk
Her adım da.
Tutunmalarımıza aşk adını verdik bu arada.
Ne buzlu ,ne taşlı tozlu
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta