Dünyam; insan eli fazla değmemiş tabiyat, bir de kütüphanem. İçinde akıl, matematik, merhamet olmayan her düşünce, her eylem karın ağrım. Bu türden yapılan her eyleme sancıyım anlayacağın.
Düzemsi bir odadayım. Kütüphanem yanı başımda. Dostlukta, yarenlikte; açlığımı, susuzluğumu yan ediyorum hikayelerin yanına, kimseye minnet etmeden. Sayfalar arasındaki her güzel cümleye, hikayeye, yaşanmışlığa yancıyım anlayacağın.
İyi hissettirmeyen, bir şey katmayan, aydınlatmayan; geçmişi anlamama, gelecekte yolumu bulmaya yaramayan düşüncelere, kitaplara, insanlara, mekanlara yerim dar. Gayrısına hancıyım anlayacağın.
Y.D
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta