Ayaklarımı karıncalar bastı yer sofrasında
Bedenimde yürüyen esrarengiz bir suçlu
Parmak uçlarıma kadar indi
Ayağımdan bildi beni karıncalar
Ayaklarım tutmaz oldu yeri
Yer beni istemeden attı üzerinden
Rızkıma sarıldım boğazımdan geçerken
Kudretim kollarıma geldi
Ayağımdan bildi beni karıncalar
Aldılar ellerinde taşıdılar beni evlerine
Çarpıldım ondan sonra dünyaya
Kalbim sönük karanlıkta
Bildi beni karıncalar
Yalnızlığımı sırtladılar
Uyuşmuş ayağım yok oldu bedenimde
Nakil istemeden ayaküstü
Bir dağa yaslandım görünürde
Gördüklerime inandım akşamüstü
Ayaklarımda kaldı karıncalar
Aykağan Yüce
Kayıt Tarihi : 18.07.2018 21:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!