Yenilgi Şiiri - Ali Fırat Çalışgan

YENİLGİ

Var mı dünyada senden
başka gidilecek bir ev,
var mı dünyada bu dünya
ağrısını dindirecek bir yer?
Herkesin herkesi sırtından
vurduğu bir çağda
ben seni göğsümde bir
çiçek gibi taşıdım;
üstelik sen her gece dizlerimi
karnıma çektiren bir ağrıyken.
Ben sana yenilmek için geldim dünyaya.

İsterdim ki aşk bizi diri kılsın,
yaşamaya hevesimiz varmış gibi
parlasın gözlerimiz bu
karanlıklar çağında.
İsterdim ki vurulunca ölmesin atlar,
isterdim ki vurmasın
kırılan bacaklarıyla yaşama
göz kamaştıran bir atı
cellatlar.
Görüyorsun ya istemek bizi mahvediyor,
Mahvımızı çiğneyip geçiyor
umarsız,
kara,
ablak suratlar.

İşte ben bu hengâmede oturdum
seninle çay içiyorum kafamda.
Senin eksik gördüğün
yerlerimi düzeltiyorum
sadece mor ışıkta görünen bir kalemle.
Benden adam olmaz diyorum,
sonra bir peygamber
sancısı doluyor içime.
Ayet ayet sana anlatıyorum
tüm bu keşmekeşi,
kahrolmuyor buna dünya,
eleştirmiyor beni yazarlar, çizerler.
Yok sayılmak bir endişe
doğuruyor içimden
ama hep erken;
prematüre sancılar çekiyorum kendimce.
Bir yerde okumuştum şöyle diyordu:
“ insan daha fazla bükebileceğini
düşündüğü her şeyi kırmıştır”.

Böyle böyle bir sürü şey var işte.
Boş versene sen nasılsın?
Kahvaltıda ne yedin,
işe geciktin mi,
yolda kaç tane kedi gördün,
neye pişman oldun,
kafanda verdiğin savaşı kazandın mı,
şükredecek neler oldu bu gün hayatında?
Sormasam,
sen anlatsan,
sorarsam çok olur,
anlatırsan hoş...
tüm ihtimalleri kendi elinle yok edip
bir de üstüne buna üzüldün mü yine?
Aydınlık mı bensiz gökyüzün,
özgür mü kuşların?
Bana sorarsan,
anlatayım da ne anlatayım?
olanı mı,
olmuş görüneni mi,
olduğunu sandığımı mı,
olacağına inandığımı mı,
hangisini anlatayım?

Bana sorma,
ben sana yenilmek için geldim dünyaya.

⭒ ⭒ ⭒

Ali Fırat ÇALIŞGAN