Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Değişti tutkuların rengi ve nesnesi/
Bir eşyalar imparatorluğunda yaşıyorum nicedir/
Binlerce gerekçe içinde' Çağın illetinin acımasız bir tanımı, tasviri. Müthiş! Tam puan ve ant
hayat bu olmasın ..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta