Yenilenme Şiiri - Temel Kurt

Uzandığım yerde üzerime dökülen güller gibi geldin aklıma
Ananın iğne işi oyasında açan en kırmızı gül gibi
Önce bir dost sıcaklığıyla sardın yaralarımı
Sonra aşkın armağanı oldun tenimde

...

Ben her gece senin güzel boynunda saklanan o vahşi geyiği
Boynuzlarından tutup yaşama armağan ediyorum
Eskiden kabuslarla uyandığım uykular
Şimdi başımın yastıktaki çukurunda birikiyor
Ve her sabah sen kollarını açtığında
Yeniden kutsuyorsun beni
Zamanın bütün irinlerini sıkıp
Temizliyorsun yaralarımı

Sen bana Leyla oluyorsun sevgilim bu çölde
Benimse tek yapabildiğim mecnun olmak sana...