Her gece senin güzel boynunda saklı o vahşi geyiği
Boynuzlarından tutup yaşama armağan ediyorum
Eskiden kabuslarla uyandığım uykular
Şimdi başımın yastıktaki çukurunda birikiyor
Ve her sabah kollarını açtığında
Yeniden kutsuyorsun beni
Zamanın bütün irinlerini sıkıp
Temizliyorsun yaralarımı
Sen bana Leyla oluyorsun sevgilim bu çölde
Benimse tek yapabildiğim mecnun olmak sana...
Kayıt Tarihi : 18.09.2026 10:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!