Nihayetinde sarılmayı bırak hayata...
Gülen yüzlü çocukların aşkına.
Doya doya kucakla...
Küllenmiş acıların hatrına.
Rüzgarında savrulma!
Bak yeni bir doğuş müjdeliyor,
Sabah uykularına inat,
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




hayat her gün bir tazelenme ile başlarken... kucaklamalı umut dolu bakışlarla... güzel ifade etmişsiniz Sezgin bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta