Ah olmak vardı yanında
Özlemle koklamak vardı
Fesleğen kokusunu saçlarında
Şu hasreti bitirmek vardı
Seni canıma can katmak
Bir şelale gibi akmak vardı
Zamansız sızılardan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Vedat bey
Bayramları hiç sevmem aslında
Ama söz konusu analarımız olunca, şu bayram gününde yanında olmamzı isterler...
Bu güzel şiirinizi okurken Anamın düşüncelerini hissettim bir anda...
Teşekkürler güzel dizelere, teşekkürler ana ya seslenen yüreğe...
Saygılarımla dost...
Orhan ÇAPAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta