Yel vurdu dalıma yaprağıma
Sel vurdu bahçeme toprağıma
Ateş düştü yüreğime bağrıma
Acılar içinde kaldım Allah’ım
Dost dediklerim vurdu sırtımdan
Canım dediğim ayırdı canımdan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




anlamlı güzel bir şiir hüzünün ayak izleri kalmış
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta