Ye Kardeş Sen Ye Şiiri - Kasım Kobakçı

Köyünden buraya, gelip inersen,
Yorgunluk çayını, orda denersen,
Acıkıp mutfağa, birden dönersen,
Lezzete hemen dal, ye kardeş sen ye.
*
Kıvamı yerinde, yoğurt katılmış,
İçine, nohutlar tek tek atılmış,
Nanesi üstünde, taze yakılmış,
Tadından olur bal, ye kardeş sen ye.
*
Ispanak yaprağı, renk verir ona,
Yarma buğday pişer, gelince tava,
Bereket dağıtır, koca ovaya,
Kaseyi doldur al, ye kardeş sen ye.
*
Bu çorba başkadır, benzemez ele,
Kokusu kapıdan, yayılır yele,
Düşürür herkesi, bambaşka hale,
Mest olup orda kal, ye kardeş sen ye.
*
Ununu su ile, güzelce ezer,
Kepçesi kazanda, durmadan gezer,
Görenler iştahla, niyetin sezer,
Bulunmaz böyle hal, ye kardeş sen ye.
*
İster soğuk içsen, ister kaynarca,
Şifadır bedene, hem de onlarca,
Bitirsen tabağı, tekrar yıllarca
Sıhhatli ömür bul, ye kardeş sen ye.