bakıyorum gökyüzüne
çimenlerin üstünden
başım yerde,
dizinde değil.. ne yazık
sevgin bana bir ömür
aşkın içimde kor olmuş kömür
hayalin gözümde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'özlememek mümkün mü canım
bedenimi benden alan buseni... '
...........
'artık
hasret denilen işkence
aşkıma azık
başım dizinde değil.. ne yazık..'
Güzel bir şiir okudum, yüreğinize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta