Bir kış sabahında, kar yağarken gitmiştin
Ayak izlerini peşinden kapatmıştı kar taneleri
Yapayalnız, çaresiz kalakalmıştım
Deli gibi etrafta koşturup seni aramıştım
Işte o günden beri kışıda, karıda sevemedim hiç
Her kar yağışında; gidişin geliyor aklıma
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta