Yıkılmış bir yuvanın enkazıyım şimdi ben
Yavrularım gitmiyor gözlerimin önünden
Yabancı bir kadına nasıl ana desinler
Daha onlar küçücük anlamazlar dilinden
Çok yalvardım hakime beni hiç dinlemedi
Babaları zenginmiş ona veririm dedi
Beş paranın uğruna günahımıza girdi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta